حســرت پـــرواز

بس که جفا زخار و گل دید دل رمیده ام

((تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام))

بس که غریب و بی ریا بود دل رمیده ام

((تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام))

وه که زبخت من گریخت آن همه شور و مستی ات

تو به خدا رسیده ای من زجهان بریده ام

در نفسم هوای توست در دلم آشنائیت   

 تا تو ز من بریده ای من زجهان بریده ام