حســرت پـــرواز

آمدم تکلیف خودمو با عشق و عاشقی روشن کنم.

عاشقی آدمو شاعر میکنه و روح حساس آدمها رو با خودش میبره

عشق آدم رو هنرمند میکنه از کاه کوه مینویسی و لذت میبری

اما دوست ندارم دیگه تو عاشقی دل و دین و وجود و هستی و لحظه هامو ببخشم

میخوام کلک بزنم میخوام مثل شاعرهای گذشته زرنگ باشم

همون هایی که یه قرون نون نداشتند و سمرقند و بخارا رو به

طرفه العینی میبخشیدن . میخوام عاشقه بی خیال باشم.

میخوام ببخشم تجریش و نیاوران و شوش و سمرقندو بخارا را

اما دوست دارم عاشق بمونم . عاشقی رسم خوشایندیست

و حاضرم در راهش به طرفه العینی تمام دین و دنیا و عمرم رو ببخشم

اینو روزی ثابت خواهم کرد